Kalem

Ziré Buzette ve bir türlü Bitmeyen Ömrü

Uzun yıllar boyunca Ziré Buzette, herkesi “Fazla yaşamaz” dedirtecek ve akciğerini parçalayacak denli çok ve kuru kuru öksürdü.

Yaz ayları boyunca sıvacılık yapıyordu. Her sabah elinde kovası ve fırçalarıyla öksüre öksüre işe giderdi.

"Zavallı Ziré Buzette" derdi herkes. "Böyle bir iş yaparsa olacağı budur. Hayır, fazla zamanı kalmadı."

"Bu Ziré Buzette ne kadar da cesur. Hiçbir şey onu hastaneye gitmeye ikna edemiyor. Çalışmakta direniyor ve gün geçtikçe kanı zehirleniyor. Fazla yaşamaz, bu kesin."

Ziré evlere badana yapmaya gittiğinde, yüzü önlüğü kadar bembeyaz, merdivenin üstünde öksüre öksüre işini yapardı. Mutfakla odaları da badana yapıyordu ve herkes ona sempatiyle bakıyordu ve aynı zamanda acıyarak, çünkü fiyatları uygundu. Bu nedenle her yerden iş alıyordu. Yoksul evlerde bile fırına onun için et konuyordu.

"Zavallı Ziré Buzette" diyorlardı. "Güçlenmesi gerekiyor. Tükendi. Fazla yaşamaz." Hemen hergün içmek için şarap veriyorlardı. Gerçekten de fazla zamanı kalmadığı için buna gereksinimi vardı. Ama Ziré Buzette yaşamaya devam ediyordu ve pazar günleri genç insanlara dans etsinler diye keman bile çalıyordu.

"Zavallı Ziré Buzette. Böyle hasta hasta tüm gün çaldığına göre çok yoksul olmalı. Güçlü değil. Onu böyle titreyerek ve öksürerek gördükçe içiniz parçalanır. Yo, hayır. Fazla yaşamaz."

Böyle böyle, çalışırken her molada bir içecek ve bir dilim kek ikram edilirdi. Her insan harabeye dönmüş bu adama iyilik yapmalıydı. Aynı zamanda müzisyen olarak da seviliyordu. Kimse insanları onun kadar iyi dans ettiremiyordu. Öyle iyi çalıyordu ki yeni başlayanlar ve hantal olanlar bile kimsenin zorlaması olmadan dans etmeye gidiyorlardı. Parti verecekler ondan bir yıl öncesinden gün alıyorlar, partilerinde çalacağını garanti altına almak istiyorlardı.

Ne kadar da şımartılıyordu! Herkes ona ne kadar da iyi davranıyordu. Onun şerefine sahnenin önüne bir fıçı bira bile konuyordu. İyi kalpli yaşlı adama iyi bakılmalıydı. Zaten daha fazla çalamayacaktı. Peki o zaman onlar nasıl dans edeceklerdi?

Ziré Buzette hiçbir şeyi reddetmezdi. Yavaş yavaş herşeyi içer, herşeyi yerdi. Onu böyle gören “Fazla yaşamaz” demezdi.

Ziré civardaki zengin evlerdeki partilere de gidiyordu. Ve her yerde bir işçi ya da hizmetkârdan daha iyi ağırlanıyordu. Ona arkadaşları gibi davranırlardı. Ama ne yazık ki “Yaşayacak fazla ömrü kalmadı” demekten başka söyleyecek birşey yoktu.

Kışın badana yapılmıyordu ve o, hayatını kazanmak, boş zamanlarını doldurmak için, öksüre öksüre ayakkabıcılık yapmaya başlamıştı. Bu işe yatkın değildi ama yine de insanlar ona geliyordu. Ona terlik ısmarlıyorlar ve çocuklarına bot yaptırıyorlardı. Zavallı Ziré Buzette, yaşamak zorundaydı. Ona iş vermek herkesin göreviydi.

Fazla ömrü kalmamıştı. Zayıf ve hasta, sürekli öksüreren, fazla ömrü kalmayan Ziré Buzette, buna karşın iki eşini gömdü.

İlk eşi soğukalgınlığından öldü.

İkinci eşi onunla fazla olmayan parası için evlenmişti. "Bu iyi bir iş olacak" diye düşünmüştü. "Hiçbir şeyim yok. O da fazla yaşamayacağı için herşeyi bana kalacak. O öldükten sonra kiminle istersem evlenirim."

İkinci eşi de öldü.

Ve şimdi kasabada Ziré Buzette’in yirmilik bir genç kızla evleneceği söylentileri dolaşıyordu.

"Hiç böyle şey duydunuz mu?" diyorlardı dedikoducular. "Bu kızın adamın evinde ve meyve bahçesinde gözü var."

Ziré Buzette’in küçük evi ve meyve bahçesini kasabanın en zengin insanları olan Blairaux kardeşlerin mülkü çevreliyordu. Kardeşlerden biri belediye başkanıydı, öteki çiftçiydi, üçüncüsü yardımlaşma derneğinin başkanıydı ve üçü de bekardı.

Büyük ve güçlü kardeşler kuvvetli kaslarıyla yüz yıl yaşayacaklarmış gibi gözüküyorlardı. Yüz dönümden fazla yerleri vardı ve her yıl toprakları çoğalıyordu. Kasabanın onlara ait olduğu söyleniyordu. Onların tarlaları, arazileri, bahçeleri kasabanın en güzel yerleriydi. Ama bu onlara ucuza patlamamıştı. Çok para harcamışlardı ve birçok sorunla karşılaşmışlardı. Birinden arazi, diğerinden yıkık bir kulübe, bir başkasından bir bina. Böylece arazilerini genişletmişlerdi. Şimdi tek gereksinimleri olan şey Ziré Buzette’in kulübesiydi.

"Fazla yaşamaz" dediler kendi aralarında. "Öldükten sonra da yok pahasına alırız."

Ama hırsları onlara kötü şeyler yaptırmaya başlamıştı. Kulübeyi bir an önce almak istiyorlardı. Çünkü, belki Ziré’nin ölümünden sonra, mirasçıları zorluk çıkarabilirler, isteklerinde aşırıya kaçabilirlerdi.

Tüm küçük hileleri denedikten sonra Ziré Buzette’le anlaşma yoluna gitmeye karar verdiler. Fakat planları işe yaramıyordu. Ziré Buzette yerini satmayacaktı. Soluk benizli yüzüyle kafasını salladı ve öksürerek "Benden herşeyi isteyin, ama büyükbabamdan kalan evi terk etmemi istemeyin. Biliyorsunuz çok fazla ömrüm kalmadı. Sabırlı olun. Bana kalan bu az zamanda bir yere gidecek değilim. Doğduğum evde ve tüm ailemin yaşadığı evde öleceğim.”

Ama komşularının inatçı baskıları bitmek bilmiyordu. Evi satmayacaktı, kararlıydı. Tehditlerle onu korkutmaya çalıştılar ama boşunaydı. Belediye başkanı kasaba festivali için başka bir müzisyenle anlaştı. Ziré Buzette kırılmıştı. Tüm kasaba halkı onun yanında yer aldı ve dansa gitmedi. Başkana kızmışlardı. "Fazla ömrü kalmayan zavallı bir adama böyle davranmak. Çok vicdansız olmalısınız."
Blairaux kardeşler, tehlikenin önüne geçmek için onunla barış yapmaya çalıştılar. Tekliflerini artırdılar. Fakat Ziré hâlâ kabul etmiyordu. "Babamın evinde ölmek istiyorum" diyordu.

"Bize sat ve yaşamının geri kalanında da içinde otur" dedi yardımlaşma derneği başkanı, Ziré Buzette’in fazla ömrü kalmadığını düşünerek.

Bu fikir sıvacıyı sevindirdi. Bu konuyu uzun uzun konuştular ve sonunda anlaştılar. Ziré Buzette ölünceye dek evinde oturacaktı. Öldükten sonra da ev Blairaux kardeşlerin olacaktı. Ayrıca ona yaşadıkları süre boyunca kira da ödeyeceklerdi. Ama tabi Ziré Buzette fazla yaşamayağı için bu en fazla bir iki kez olacaktı.

Tüm kasaba "Bu Blairaux kardeşler kurnaz tilki gibiler. Ziré’nin yerini nasıl olsa fazla yaşamaz diye bedavaya aldılar" diyordu.

Her yıl Ziré kirasını aldı ve her defasında Blairaux kardeşler bunun son olduğunu düşündüler.

Belediye başkanı meyve bahçesinin arazisine eklendiğini göremeden öldü. Öteki iki kardeş yaşlı gözlerle bir sonraki kirayı da ödediler. Sonra çiftçi de öldü. Fazla ömrü kalmayan Ziré ise öksürmeye ve kirasını almaya devam etti. Arazisinin değerinin iki üç katını şimdiden almıştı. Ama insanlar en küçük Blairaux kardeşin çok şanslı olduğunu düşündüler.

Ziré’yi boğarak öldürmek için inanılmaz bir istek duyan Blairaux’un parmakları altınları verirken her defasında titredi. Her defasında "Yeter, hâlâ burada mısın? Hiç ölmeyecek misin?" diye söylendi durdu.

"Mösyö Blairaux, benim gibi fazla ömrü kalmayan zavallı bir adama nasıl bunları söyleyebiliyor sunuz?" diyordu Ziré öksürerek.

Ve Ziré üçüncü Blairaux kardeşi de gömdü. Kendisi ise yüz yaşını geçtikten sonra öldü.

Ziré Buzette’in üç çeyrek yüzyıldır fazla ömrü kalmamıştı.

[Linkleri sadece kayıtlı üyelerimiz görebilirler.. ]