istiklal

Misak-ı Millî Beyannamesi

"Misak-ı Millî"(Ulusal Yemin) olarak bilinen metin, 28 Ocak 1920 tarihinde Osmanlı Mebusan Meclisi'nde yapılan bir gizli toplantıda "Ahd-ı Millî Beyannamesi" adı altında kabul edilmiştir.

Misak-ı Millî Beyannamesi

1. Osmanlı Devleti'nin yalnızca Arap çoğunluğu bulunan ve 30 Ekim 1918 tarihli Ateşkes'in imzası sırasında düşman ordulannın elinde kalan bölgelerin geleceğini halkın özgürce vereceği oya göre saptamak gerekir. Sözü geçen Ateşkes'in çizdiği sınırlar içinde, dince, soyca ve asılca birlik, birbirlerine karşı saygı ve özveri duygularıyla dolu, gelenekleriyle toplumsal çevrelerinde tüm olarak Osmanlı İslam çoğunluğunca oturulan bölgelerin tamamı gerçekten ya da hükmen, hiçbir nedenle ayrılmaz bütündür.

2. Halkı özgür kalır kalmaz anayurda, kendi istekleriyle katılmış olan Kars, Ardahan ve Batum için gerekirse yine halkoyuna başvurulmasını kabul ederiz.

3- Geleceği Türkiye ile yapılacak barışa bırakılan Batı Trakya'nın hukuksal dummu da özgürce yapılacak halkoyu sonucunda uygun biçimde ortaya konulmalıdır.

4. İslam halifeliğinin merkezi ve Osmanlı Saltanatı'nın başkenti İstanbul ile Marmara denizinin güvenliği her türlü tehlikeden uzak olmalıdır. Bu ilke saklı kalmak koşuluyla Akdeniz ve Karadeniz boğazlarının dünya ticaretine ve ulaşımına açılması hakkında bizimle öbür bütün devletlerin oybirliğiyle verecekleri karar geçerlidir.

5. Yenen devletlerle düşmanları ve bazı ortaklan arasında yapılan antlaşmalardaki ilkeler çerçevesinde azınlıkların hakları, çevre ülkelerde bulunan Müslüman halkın da aynı haklardan yararlanmaları koşulu ile tarafımızdan güvence altına alınacaktır.

6. Ulusal ekonomik gelişmemize olanak sağlamak ve daha çağdaş bir düzenli yönetimle işleri yürütmeyi başarabilmek için her devlet gibi bizim de tam bir bağımsızlığa ve özgürlüğe gereksinmemiz vardır. Bu, yaşamamızın ve geleceğimizin temelidir. Bu nedenle siyasal, yargısal parasal gelişmemizi önleyecek sınırlamalara karşıyız. Borçlarımızın ödeme biçimi de bu ilkeye aykırı olamaz.

__________________
Ya istiklâl,Ya ölüm !