basaran

Türkçe’yi doğru kullanan biri herhalde "dimi" demez. Bu da bir kullanım yanlışıdır. Doğu şivesindeki "daal mi" ile büyük kentlerde kullanılan "dimi" söyleyişi mantıksal ve yapısal olarak aynıdır. Her dilde şive değişiklikleri vardır. Herkesin konuştuğu gibi yazması yazının amacından sapmadır. Yazı bir şifredir. Şifreler herkes tarafından aynı algılanmak zorundadır aksi halde anlaşılamamazlık doğar. O zaman şifrenin ne anlamı kalır ki.

Dil kültürel gelişimde önemli bir etkendir. Şivelerin pervasızca, üzerine basa basa medya yolu ile kabul ettirilmesi kültürel yozlaşmayı da beraberinde getirmiştir. Bir zamanlar taşralılar şivelerini düzeltme eğiliminde iken artık –ilgi gördüğü için– şiveleri düzgün olanlar taşralı gibi konuşmaya başladı. Şu gerçeği göz ardı etmemek gerekir ki eğer bir taşralı şive kusurlarından arınmaya çalışmışsa yazı diline en yakın konuşan kişi olmuştur. O her zaman "değil mi", "-ceğim" der. Ama büyük kentteki kişi Türkçe’yi güzel kullandığını zannederek "dimi","-ceem" demeye devam eder.

Herkese, Nihad Sami Banarlı'nın "Türkçe’nin Sırları" adlı kitabını okumasını öneriyorum. Eminim ki; o zaman, herkes Türkçe’yi daha çok sevecek ve sahip çıkacak.