1- İzcilerin ilgi ve ihtiyaçlarına göre beceri ve yeteneklerini geliştirmek.
2- İzcilerin kendilerine güven duygularını geliştirmek.
3- İş başarmanın mutluluğunu duymalarını sağlamak.
4- Birlikte çalışmanın gereğini ve önemini kavratmak.

1- Programda ön görülen izcilik becerilerinin basamaklama yolu ile gösterilmesi.
2- Bu beceriler için ileride yapılacak eğitimin saptanması.
3- Eğitim gereksinimleri için desteğin nereden ve nasıl sağlanacağı.
4- Küme ve öbek toplantılarında beceri eğitiminin planlamasının yapılması.
5- Programa alınan beceri çalışmaları hakkında diğer ünitelere öneri götürülmesi, onların düşüncelerinin alınması.

1- Beceri ürünleri kullanışlı olmalı.
2- Yeterli zaman sağlanması.
3- İzcilere günlük yaşamda katkı sağlayacak beceriler kazandırılması.

Ünite çalışmalarına özel yeteneği olan, izcilik dışı kişilerin gelmesi sağlanmalıdır. Üretileceklerin ekonomik, ev ekonomisine katkıda bulunan, maliyet hesabı yapılmış, üretime yönelik, aileye fazla yük getirmeyen ürünler olmasına özen gösterilmelidir.

Basit tesisler : Yemek masası, ocaklar, havluluklar, ayakkabılık, çöp kovaları, askılık, saksılık vb.
Büyük tesisler : Kapılar, kuleler, köprüler, merdivenler, duş, WC vb.

01- Doğadan derlenen bitki, dal, çam kozalağı, yaprak, sebze, ip, sicim, midye kabuğu, yassı taş, kum gibi doğal malzemelerle dekoratif süsler ve figürler yapımı.
02- Seramik ve origami çalışmaları.
03- Kurutulmuş çiçeklerle pano çalışmaları.
04- Kömürle ve karakalemle çalışmalar.
05- Makrame çalışmaları
06- Kartpostal, davetiye çalışmaları.
07- Mandal, tahta parçaları vb. malzemelerden pano, ev eşyası yapımı.
08- Adaylık döneminde boya, silgi, kalem, makas, tutkal kullanmak.
09- Paket bağlama, defter kaplama ve etiketleme.
10- Sevdiği çiçek, böcek, taş, kum, yaprak vb malzemelerden tekniğine uygun koleksiyon çalışması.
11- Basit oyuncak ve kullanabileceği kendi eşyalarını yapmak. Onlar kendi emekleri geçtiği için daha değerlidir.
12- Özel günlerde sevdiklerine verecekleri hediyeleri kendilerinin yapması, emek ürünü hediyenin satın alınandan daha değerli olduğunun benimsetilmesi.