izlek

Bulunan fosillerin yıkanması, fırçalanması, cilalanması... hepsi de birçok fosil avcısı ve müze yöneticisinin benimsediği standart koruma işlemlerinden. Ancak Paris’teki Jacques Monod Enstitüsü’nden Eva-Maria Geigl ve ekibinin yeni yayımladıkları bir araştırma, örneklerin çoğunu ellerken eldiven takılmasını, ve bulunan örneklerin kiritozuyla birlikte dondurulması gerekliliğini vurguluyor. Araştırmacılar standart tekniklerin, bu fosillerden eski DNA elde edilme şansını neredeyse tümüyle ortadan kaldırdığını söylüyorlar.

Yok olmuş bir sığır türüne ait 3200 yıllık fosil kemikleri inceleyen enstitü ekibi, kemiklerin bir kısmının 1947’de bulunup müzede saklanmış, bir kısmınında 2004 yılında bulunup -20 °C ve steril koşullarda saklanmış olduğunu anlatıyor. İlk gruptan DNA elde etme çalışmaları, bütün kemiklerde başarısızlıkla sonuçlanırken, ikinci gruptaki kemiklerin hepsinden DNA alınabilmiş. Hepsi aynı koşullarda aynı süre gömülü kalmış olduğundan, aradaki fark, araştırmacılara göre saklama yöntemlerinde. En büyük sorununsa yıkama işleminde olduğunu söylüyorlar. Bu işlem sırasında orijinal DNA kaybolup gidebildiği gibi, kemik içine yabancı DNA da karışabiliyor. “Paleontologların çoğu çalışmalarını biçimsel özellikler üzerinden yürüttükleri için, uyguladıkları koruma yöntemleri DNA’nın da korunmasını içermiyor” diye açıklıyor Geigl. “Ancak eski DNA’yla çalışan uzmanlar, sorunun farkındalar.” Bu konuda atılması gereken ilk adım da araştırmacılara göre, arazi çalışanlarıyla laboratuvar çalışanları arasındaki iletişimin güçlendirilmesi.

Nature, 8 Ocak 2008

__________________
Hayat bir izlektir...